Sadece düşünüyordum daha uzak diyarların kucağında,
Bir sevgilim yok aşkı yaşatan;bulamadım daha doğru kişiyi ama
Sadece seviyordum dünyayı döndüren sevgidir diye
Her gelişimde beni kapıda karşılayan lojmanın köpeğini seviyordum
Başına dokunup konuşuyordum onunla
Odamı seviyordum ilham yerim diye ve tabii
En güzel kokulu çiçeklerle süslediğim masamı
Annemi beklemediği anda öpüyordum yanaklarından
O her ne kadar bunun çıkar için olduğunu sansa da:)
Hatalarımı seviyordum bazen,biraz daha olgunlaştrmaları adına
Hatta bugün beni ölümden döndürecek bir vesile olduğunu bilmeksizin
Ayağıma yapışan ve beni kaldırımdan çeken yavru kediyi seviyordum elime almış
Arkamı dönüp devrilen ve kaldırımı parçalamış minibüsü gördüğümde uğrayacağım şoku düşünmeden;
Sadece seviyordum kardeşçe;ağlarken başımı koyacak güvenli bir omuz
Gecenin üçünde güzel ve derinden bir sesin beni teselli etmesi yolunda
Bu kişinin yanağımdaki buseden farksız ama br o kadarda yalansız,
Çok ama çok seviyordum ben Ezel'imi
Sebebini bilmeden bir yandan da en güzel sebeplerin anahtarı olacağını
Gözlerimi dünyaya kapadığımda iyi ki onu getirdin Rabb'im diyeceğimi
Hissederek yaşıyorum onun hayatlarının birinde
Bana ayırdığı yerde...
not:bu şiir sabahın köründe çok sevdiğim bir dostuma yazılmıştır =)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder