Düşünceli günler

''Düşünmekten beyni çatlamak''deyimini doğrular gibiyim şu günlerde.Tatilde dahi herşeyin hesabını kitabını yapar oldum.Blog dışındaki tüm sosyal paylaşımlardan elimi eteğimi çektim tıpkı kuzunun kurttan kaçması gibi ve temiz olmasına rağmen çocukça bulduğum için, eski yazdıklarımı, net geçmişimi ortadan kaldırma çabası ile gerdim kendimi.Yazdı mı silinmiyor zaten net üzerindeki tüm işlemlerin.İnsanlar geogle arama motorundan sadece adını ve soyadını yazarak nerede ise hakkındaki herşeye ulaşabilir oldular.
''Lets geogle me'' : Ne zahmetsizce ve hakaret edercesine...
     Daha bugün çok yakın bir dostun yazılarına rast geldim bir blog arkadaşımın tavsiyesi üzerine baktığım bir sosyal paylaşım alanında.Belli ki üyeliğini silmiş lakin 2-4 yazısı kalmıştı.Okuyunca hemen anladım zaten nokta atışı gibi,bu yazıların kime ait olduğunu.Yüzümü gülümsetti okuduklarım,bir kez daha bağlandım dostuma onun içindeki kimi zaman çocuk kimi zaman yetişkin olmak isteyen samimi halini gördüğümden ama herkes,her yazılanı anlayacak ruh dinginliğine sahip değil ki !Acaba benim gibi düşünür müydü her okuyan ya da benim kadar daha çok sever miydi bu dostu...Gerçi bu sefer de kulaklarımda aynı dostun cümlecikleri çınlardı ''Boşver başkalarını,içinden geliyorsa kesinlikle yap,korkma!Yoksa senin olmayan bir hayat yaşarsın''...bana bunu 2009 Kasım'da söylemişti kendisi,o unutmuştur muhtemelen ama ben kolay kolay unutmam böyle anları.Bu sözünü takiben de bana yürüyen merdivenleri nasıl durdurup,ardından ''ben yaptıııım'' diye insanlara nasıl seslendiğini anlatmıştı.Daha nice ''tatlı çatlaklıklar''yapmışlığı vardır tabi :) Çok geçerli sebepleri var,bu çatlıkları yapması için ama burada anlatmayı düşünmüyorum çünkü sayfalar sürer.Fazlası ile de zekidir.Aykırıdır ama buna rağmen benim dahi anlaşamayacağım bazı çoğunlukların saygısını edinmeyi başarmış bir kadındır.Kendine çok güvenen,özel yetenekleri olan ve kimsenin boyunduruğuna girmeyi kabul etmeyen...Aslında tüm kadınların ihtiyacı olan da bu değil midir?

  Her ne ise konumuza dönelim.Sadece bunlar da değil.Her karakterli insan,kendinden sonraki nesillere örnek olacak paylaşımlar bırakmak ister ardından.Belki de iyi hatırlanmak.Fakat ne mümkün bundan sonraki nesillerin torunları onları saygı ile ansın.Örneğin ben dedeme derinden saygı duyuyorum fakat inanıyorum onun her attığı adımı yahut kızgınlıkla söylediği ufak bir sözü görsem,soğurdum ve aynı pürüzsüz saygımdan eser kalmazdı.Kendimden sonraki nesilleri,torunlarımı geçtim kendime olan saygının-saygımın azaldığını hissediyorum sosyal paylaşım sitelerini bilgi alışverişi dışında kullanıp ''özelimi yansıtıp başka özellere şahit olduğumda''...

   Bu sebeple nacizane önerim şudur ki , sosyal paylaşım sitelerindeki her adımımızı dikkatli atmak.Faydalı amaçlar için kullanmak;hava atmak,özelini sere serpe anlatmak,laf ebeliği yapmak için değil!Blogları da bu yüzden seviyorum,insanlar başkaları ile güzelliklerini paylaşıp,karşılıklı mutluluklar yaşamak adına açıyor genelde blog,spotlarını.Ayrıca şu an en güvenilir facebook hesapları gibi dursa da benim gün içerisinde bir hocamın ve arkadaşımın facebookuna şehirdışından günlerce izinsiz girildiği ortaya çıktı.Kaldıki benim de facebook hesabım hacklenmişti.

Kıssadan hisse demem o ki, çok düşünelim ve düşündüğümüzün onda biri kadar konuşup yazalım!